YİNE BİR MÜPTEZEL


Bu ne tevazudur ey müstakbel sevgili!
Yokluk bilmez midir gönlün aşka meyili
Gönye şaşirtir da gözlerinin bir fer'i
Aşka aşkla yanmaz midir bir suretin

Ne fani ebed idi, zati haline müstakbel
Tuz idi çorbaya, alinca karşıma mabel
Aşk-ı izdivac dilenir sanma sana iki el
Ey AŞK'ın kızı taşkınsın ben ise müptezel

NEFİ

Bu blogdaki popüler yayınlar

ZALIM

cezmi ersöz

anlamını yitirdi bu şehir