Zaman
Zaman miydi gecen Ebed mi omurden Solan bir bir ask Insan hani fani Baglac tumlec... Yerleşir sinsice Uyutur ruhanidir bir de Yalnız yasar İnsan ve timsah misali Her anda farkli Mekanda carkli Evveli tarkli... Tasnifi yok idi an-i tadinca Beyin dagarciginda karinca Yor ki agar sac ben beniz Nuktesine varinca Kalip soktur mezkuriyetine Ey nefsi insan Tasavvuf ehli ekli pencere baksan unutur tavana, tabani Gorsen aynaylan arkani Muskilin budur Halin ilen debelen kudur. NEFİ