AVUKAT MEHMET KILIÇ

Duygular somurulmus Insanlik mi olmus 2 fotograf hayatlar solmus Mahluku esrefe nolmus Zircirlenmis omurler suya Kacis mi isyan mi pusuya Irzina gecmis bu medya Yonlendir ahmaklar güya Soyuna kufredile haber madem Al keyf ile eşine buzlu badem Haktir milletin irzina hey adem Uyuyan aptaliz uyanik alem Bunca hakaret azdir Padisahini azdir Gavvat ol farzdir Peşkeş ilen na'musuna NEFİ

Özgürlük bir sanci Bir cocuktur o İçimizde büyüyen Bekler kalbin her ritmini Bakişlari vardir Masum 17 sinde bir kiz cocugu Helaldir öpüşü alnindan Heycan verir dokunuşu Özgürlüktür , adi konmuş Asik oldugun kiza dokunusundaki Sonsuzluk Bir mektuptur bekledigin Sevişmedir aslinda Onsuz tat alamazsin dunyadan Nefes almak yük ve fuzulidir Yemek fazlalik. Adi ozgurluktur belki de Kendisi yokluktur. Yok olmaktir kendinde Kendini bulmaktir onda. Sevdigin kadindir Ne onunla ne de onsuz Yildizlar kadar uzak ve parlak Dunya kadar berbat bir tutku Gunse kadar yakici ve vazgecilmezdir. Onun adi ozgurluktur. NEFİ

Sabr-ı sebattir aydin geceye giden yollar, Geceden dem vurmamak lazimdir on da da hayir var idi bir inde lafzı zor degildir. Ey kendi insan , hayat-ı hayvan meskulunde otlayan nafile aşkim! Buldun mu beni ne beklersin amel-i defteri? NEFİ

Bu ne tevazudur ey müstakbel sevgili! Yokluk bilmez midir gönlün aşka meyili Gönye şaşirtir da gözlerinin bir fer'i Aşka aşkla yanmaz midir bir suretin Ne fani ebed idi, zati haline müstakbel Tuz idi çorbaya, alinca karşıma mabel Aşk-ı izdivac dilenir sanma sana iki el Ey AŞK'ın kızı taşkınsın ben ise müptezel NEFİ